Ceza Hukuku İngilizcesi: 100 Temel Terim ve Anlamları

Ceza kanunlarını ihlal eden ve devletin para cezası ya da hapis gibi yaptırımlarla cezalandırabildiği eylem; artikelsiz kullanıldığında genel olarak suç olgusunu ifade eder.

Hız sınırını aşmak gibi hafif eylemlerden yağma gibi ağır eylemlere kadar, kanunun cezalandırdığı hukuka aykırı fiillerin resmi adı.

Başkasına ait bir malı izinsiz olarak ve sahiplenmek amacıyla almaktan oluşan suç.

Bir başkasını hukuka aykırı olarak ve bilerek öldürme suçu; tüm hukuk sistemlerinde en ağır suçlar arasında yer alır.

Bir kişiye fiziksel olarak saldırma suçu; dar hukuki anlamda ise birinde saldırıya uğrayacağı korkusunu yaratma.

Bir kişiden ya da bir yerden zor kullanarak veya zor kullanma tehdidiyle mal almaktan oluşan suç.

Hırsızlık yapmak ya da içeride başka bir suç işlemek amacıyla bir binaya izinsiz girme suçu.

Para, mal ya da başka bir çıkar elde etmek amacıyla, örneğin yanlış bilgi veya sahte belgelerle insanları aldatma suçu.

Yasa dışı uyuşturucuları, çoğu zaman büyük miktarlarda ve sınır ötesine taşıyarak üretme, nakletme ya da satma suçu.

Bir kişiyi, kasten öldürme için gereken kast olmaksızın ya da kontrol kaybı gibi kısmi bir savunma bulunarak hukuka aykırı biçimde öldürme suçu.

Özellikle bir kamu görevlisinin işini nasıl yapacağını etkilemek amacıyla para ya da başka bir çıkar teklif etme, verme, isteme veya kabul etme suçu.

Yasa dışı yollarla elde edilen parayı bankalar, şirketler ya da çeşitli işlemler üzerinden dolaştırıp yasal görünmesini sağlayarak kaynağını gizleme suçu.

Bir kişiyi zorla ya da hileyle götürüp iradesi dışında alıkoyma suçu; bazen fidye istemek amacıyla işlenir.

Bilgisayar ya da internet kullanılarak işlenen suç; örneğin bilişim sistemlerine izinsiz girme, internet dolandırıcılığı, kimlik hırsızlığı ya da zararlı yazılım yayma.

Bir kişinin eşine, eski eşine, partnerine ya da bir aile üyesine yönelik şiddet içeren, tehditkar veya kontrol edici davranışları.

ABD'de kasten öldürme, yağma ya da konut hırsızlığı gibi, genellikle bir yıldan fazla hapis cezası gerektiren ağır suç; daha hafif suçlara 'misdemeanor' denir.

Doğruyu söyleyeceğine söz verdikten sonra mahkemede ya da başka bir resmi beyanda bilerek yalan söyleme suçu.

Suçla ya da suçu düzenleyen hukuk dalıyla ilgili; isim olarak kullanıldığında suç işlemiş kişi anlamına gelir.

Suç işlemiş kişi, özellikle de mahkum olmuş kişi; kelime cezalandırma, cezaevi ve denetimli serbestlik bağlamlarında sık kullanılır.

Bir şeyi yapmaya ya da belirli bir sonucu doğurmaya yönelik zihinsel karar; birçok ağır suç ancak kasten işlenebilir.

Bir kişinin suç işleme nedeni; örneğin para, kıskançlık ya da intikam.

Başka birinin suç işlemesine yardım eden kişi; örneğin suçu planlayan, gözcülük yapan ya da kaçış aracını kullanan kişi.

Bir suçu ya da zarar verici eylemi fiilen gerçekleştiren kişi; polis, mahkemeler ve araştırmacılar tarafından kullanılan resmi bir kelime.

Latince 'suçlu zihin' anlamına gelen terim: iddia makamının ispatlaması gereken kast, bilme ya da bilinçli taksir gibi suçun zihinsel unsuru.

Latince 'suçlu fiil' anlamına gelen terim: kanunun yasakladığı hareket, ihmal ya da netice gibi suçun fiziksel unsuru.

Makul bir kişinin göstereceği özeni göstermemekten kaynaklanan, zarara ya da ölüme yol açan ve suç sayılacak kadar ağır olan özensizlik.

Bir suçu işlemeye kalkışıp bu yönde somut adımlar atılmasına rağmen suçun tamamlanamaması; bu durum da başlı başına cezalandırılır.

Kendini ya da bir başkasını bir saldırıya karşı korumak için makul ölçüde güç kullanma hakkı; ceza davasında sanığı tamamen sorumluluktan kurtarabilir.

Bir suçtan dolayı hukuken sorumlu olmak; yani kişinin bu suç nedeniyle yargılanabilmesi ve cezalandırılabilmesi.

Polisin bir suçu işlemiş olabileceğini düşündüğü, ancak henüz hakkında suçlama yöneltilmemiş ya da suçlu bulunmamış kişi.

Bir kişiyi, genellikle suç işlediğinden şüphelenildiği için, kanuni yetkiye dayanarak kolluğun denetimine almak; aynı kelime isim olarak bu işlemi de ifade eder.

Kolluğun ya da savcılığın, bir suçun işlenip işlenmediğini ve failin kim olduğunu ortaya çıkarmak için olguları ve delilleri topladığı süreç.

Kişinin, örneğin yakalandıktan sonra ya da yargılanmayı beklerken, polis tarafından tutulması veya cezaevinde bulunması durumu.

Bir kişinin gördüklerini, duyduklarını ya da yaptıklarını polise veya mahkemeye resmen anlattığı yazılı ya da kayıtlı anlatım.

Bir kişinin, genellikle polis sorgusu sırasında, suçu işlediğini kabul ettiği beyan.

Polise bir kişiyi yakalamak ya da bir yeri aramak gibi bir işlem yapma yetkisi veren, hakim tarafından imzalanmış resmi belge.

Bir kişiyi karakol ya da cezaevi gibi bir yerde resmi olarak tutmak ve ayrılmasına izin vermemek.

Bilgi ya da itiraf elde etmek amacıyla bir şüphelinin polis veya başka yetkililer tarafından resmi ve çoğu zaman uzun süre sorgulanması.

Şüphelinin polisin ya da mahkemenin sorularını yanıtlamama hakkı; bu hak sayesinde kimse kendi aleyhine delil vermeye zorlanamaz.

Kanuni yetkiye dayanarak bir şeyi, örneğin suçla bağlantılı uyuşturucu, silah, belge ya da parayı resmen almak.

Özellikle polis tarafından aranırken, kendi isteğinizle polise gidip yakalanmanıza izin vermek.

Bir suçun ya da firarın ardından, genellikle saklanarak veya sürekli yer değiştirerek polise yakalanmamaya çalışmak.

Mahkemenin bir olgunun doğru olup olmadığına, örneğin sanığın suçu işleyip işlemediğine karar verirken dayanabileceği bilgi, eşya, belge ya da tanık beyanı.

Bir suçla ilgili bir şey gören ya da duyan veya bu konuda mahkemede bilgi veren kişi.

Genellikle doğruyu söyleyeceğine dair yemin ettikten sonra, bildiklerini ya da gördüklerini mahkemede resmen anlatmak.

Suçun işlendiği ve hiçbir şeyin yeri değiştirilmeden önce polisin ve adli uzmanların delil aradığı yer.

Suçları araştırmak ve mahkemeye delil sunmak için kan, lif ya da dijital veri analizi gibi bilimsel yöntemlerin kullanılmasına ilişkin.

Parmak ucundaki çizgilerin oluşturduğu desen ya da bu desenin bir yüzeyde bıraktığı iz; polis kişileri tanımlamak için kullanır.

Suç işlendiği sırada kişinin başka bir yerde bulunduğunu, dolayısıyla suçu işlemiş olamayacağını gösteren delil ya da iddia.

Closed-circuit television, yani kapalı devre kamera sistemi; kamuya açık ya da özel alanları kaydeden ve ceza davalarında sıkça delil olarak kullanılan kamera düzeni.

Saç, deri ya da tükürük gibi vücut hücrelerindeki genetik materyale dayanan ve bir kişiyi bir yerle ya da nesneyle yüksek bir kesinlikle ilişkilendirebilen delil.

Bir kişiyi belirli bir suçla resmen itham ederek davanın mahkemeye taşınmasını sağlamak; isim olarak 'charge', bu resmi suçlamanın kendisidir.

Şüpheli ya da sanığın davanın bir sonraki aşamasına kadar tutuklanmadan serbest kalmasına verilen izin; çoğu zaman belirli şartlara ya da güvence olarak yatırılan bir paraya bağlıdır.

İtham edildiğiniz suçu işlediğinizi mahkeme önünde resmen kabul etmek; 'plead not guilty' ise suçlamayı reddetmek anlamına gelir.

Bir kişinin bir ya da daha fazla ağır suç işlediğine dair resmi yazılı itham; kişi aleyhindeki ceza davasını başlatır.

Yargılanmayı ya da cezasının belirlenmesini bekleyen bir sanığın bir sonraki duruşmaya kadar cezaevinde tutulmasına veya belirli şartlarla serbest bırakılmasına karar vermek.

Sanığın, daha hafif bir ceza ya da diğer suçlamaların düşürülmesi karşılığında, çoğu zaman daha hafif bir suçu kabul ettiği anlaşma.

Bir kişi hakkındaki ceza davasını sürdürmemeye resmen karar vermek; böylece kişi artık o suçlamayla karşı karşıya kalmaz.

Bir suçla itham edilen kişinin, serbest bırakılmasının fazla riskli olduğuna mahkemece karar verilmesi halinde, yargılama öncesinde ve sırasında cezaevinde tutulması.

Bir suçla itham edilmiş ve mahkemede yargılanan kişi; hukuk davalarında ise aleyhine dava açılan taraf.

Delillerin sunulduğu ve hakimin ya da jürinin sanığın suçlamalardan suçlu olup olmadığına karar verdiği resmi mahkeme süreci.

Yargılamanın sonunda sanığın suçlu olup olmadığına dair verilen karar; özellikle jürinin verdiği karar.

Mahkemece bir suçu işlediği resmen kabul edilen; karşıt hüküm 'not guilty' (suçsuz) şeklindedir.

Mahkemede bir kişinin bir suçtan suçlu olduğuna resmen karar vermek; isim olarak 'convict', suçlu bulunmuş ve genellikle cezaevinde bulunan kişidir.

Mahkemede bir kişinin itham edildiği suçtan suçlu olmadığına resmen karar vermek.

Bir kişinin bir suçtan suçlu olduğuna dair mahkemenin resmi kararı; ayrıca kişinin sicilinde kayıtlı geçmiş bir mahkumiyet.

Ciddi ceza davalarında genellikle on iki kişiden oluşan, yargılamada delilleri dinleyip sanığın suçlu olup olmadığına karar veren sıradan vatandaşlar topluluğu.

Bir suçla itham edilen herkesin, suçluluğu mahkemede iddia makamınca ispatlanana kadar masum kabul edilmesi gerektiğine dair temel ilke.

Ceza davalarındaki ispat ölçütü: deliller, makul hiçbir kişinin sanığın suçluluğundan şüphe etmeyeceği kadar güçlü olmalıdır.

Bir iddianın doğru olduğunu ispatlama yükümlülüğü; ceza davalarında bu yük sanıkta değil, iddia makamındadır.

Devlet adına çalışan, ceza davalarını mahkemeye taşıyan ve sanığın suçluluğunu ispatlamaya çalışan hukukçu.

Şüpheliyi ya da sanığı temsil eden, haklarını koruyan ve iddia makamına karşı onun lehine olan görüşleri savunan avukat.

Bir kişi hakkında ceza davası açılması ve yürütülmesi süreci; 'the prosecution' aynı zamanda sanık aleyhine davayı yürüten savcılık tarafını ifade eder.

Ceza yargılamasında sanığı temsil eden taraf; ayrıca meşru müdafaa gibi sanığı sorumluluktan kurtarabilecek hukuki gerekçe.

ABD'de, bir suçla itham edilen ve kendi avukatını tutacak parası olmayan kişileri savunmak üzere ücreti devlet tarafından ödenen avukat.

Avukat tutmaya gücü yetmeyen kişilere, özellikle bir suçlamayla karşı karşıya olduklarında, devlet tarafından sağlanan maddi destek ya da ücretsiz hukuki hizmet.

District attorney, yani bölge savcısı: ABD'de bir ilçe ya da bölgenin baş savcısı; hangi ceza davalarının mahkemeye taşınacağına karar verir.

Hakimin suçlu bulunan kişiye verdiği ceza; fiil olarak birini belirli bir cezaya çarptırmak.

Kanunu ihlal eden kişiye mahkeme ya da yetkili makam tarafından ceza olarak ödenmesi emredilen para.

Belirli bir süre cezaevinde tutulmaktan oluşan ceza; ayrıca cezaevinde bulunma durumu.

Hükümlünün, belirli bir süre içinde yeniden suç işlemediği ya da belirli şartları ihlal etmediği sürece çekmek zorunda olmadığı hapis cezası.

Hükümlünün, cezaevi yerine ceza olarak toplum için yapmak zorunda olduğu park temizliği ya da bina onarımı gibi ücretsiz iş.

Birçok ülkede kasten öldürme gibi çok ağır suçlar için verilen en ağır hapis cezası; her zaman kişinin ölene kadar cezaevinde kalacağı anlamına gelmez.

Mahkemenin verdiği ceza süresini, özellikle cezaevinde geçmesi gereken süreyi tamamlamak.

Suçu daha az ağır ya da faili daha az kusurlu gösteren ve bu nedenle daha hafif bir cezaya yol açabilen olgular.

Silah kullanılması ya da korunmasız bir mağdurun hedef alınması gibi, suçu daha ağır kılan ve daha uzun ya da ağır bir cezaya yol açabilen olgu.

Mahkumiyet sonrasında ceza olarak ya da yargılanmayı beklerken kişilerin tutulduğu güvenlikli kurum.

Bir kişinin mahkum olduğu suçların resmi kaydı; işverenler ya da resmi kurumlar bazı durumlarda bu kayda bakabilir.

Hükümlünün cezaevi yerine toplum içinde yaşadığı, ancak belirli kurallara uymak ve denetim görevlisiyle düzenli olarak görüşmek zorunda olduğu ceza ya da süre.

Hükümlünün cezası bitmeden, belirli kurallara uyması şartıyla cezaevinden erken salıverilmesi; kurallara uymazsa cezaevine geri gönderilebilir.

Mahkum olmuş ya da yargılanmayı bekliyor olsun, cezaevinde tutulan kişi.

Önceki bir suç nedeniyle cezalandırıldıktan sonra yeniden suç işlemek.

Hükümlünün davranışlarını değiştirmesine ve yeniden suç işlemeden normal hayata dönmesine yardımcı olma süreci.

Bir suç sonucunda zarar gören, yaralanan ya da hayatını kaybeden veya parasını ya da malını yitiren kişi.

Bir kişi hakkında suçlama yöneltilebilmesi için resmi şikayette bulunmak; çoğunlukla mağdurlar için kullanılır.

Bir suçu bildiren ve bu suçtan zarar gördüğünü söyleyen kişi; özellikle suçun işlenip işlenmediğine henüz karar verilmemiş davalarda kullanılır.

Bir kişinin başka birine yaklaşmasını ya da onunla iletişim kurmasını yasaklayan mahkeme kararı; genellikle şiddet, tehdit ya da taciz mağdurunu korumak için verilir.

Bir suçun yol açtığı yaralanma, kayıp ya da acı nedeniyle mağdura failin ödediği ya da bir devlet programı aracılığıyla ödenen para.

Mağdurun suçun hayatını nasıl etkilediğini anlattığı ve mahkemenin ceza belirlenmeden önce dikkate alabileceği yazılı ya da sözlü beyan.

Mağdur ile faili, genellikle eğitimli bir arabulucu aracılığıyla bir araya getirerek failin verdiği zararı anlamasını ve bu zararı gidermeye çalışmasını amaçlayan yaklaşım.