Offence ne demek?
Ceza hukukunda anlamı, Türkçe karşılığı ve örnek cümleler
Offence, ceza hukukunda suç, suç teşkil eden fiil anlamına gelir.
Hız sınırını aşmak gibi hafif eylemlerden yağma gibi ağır eylemlere kadar, kanunun cezalandırdığı hukuka aykırı fiillerin resmi adı.
English: A formal word for an illegal act that the law punishes, from minor ones such as speeding to serious ones such as robbery.
Nerede ve nasıl kullanılır?
Kanunlarda, suçlamalarda ve mahkeme belgelerinde kullanılan standart kelimedir: 'commit an offence' (suç işlemek), 'be charged with an offence' (bir suçla itham edilmek). Hukukçular 'minor offences' (hafif suçlar), 'serious offences' (ağır suçlar) ve 'driving offences' (trafik suçları) gibi kalıpları da sık kullanır. Sayılabilir bir isimdir.
Örnek cümleler
Carrying a knife in public without a good reason is an offence.
Geçerli bir sebep olmadan kamuya açık yerde bıçak taşımak suçtur.
He was charged with three offences, including dangerous driving.
Tehlikeli araç kullanma da dahil olmak üzere üç suçla itham edildi.
It was her first offence, so the court gave her a fine.
İlk suçu olduğu için mahkeme ona para cezası verdi.
Sık kullanılan kalıplar
- commit an offence
- criminal offence
- minor offence
- serious offence
- first offence
İlgili terimler
Aynı konudan: Suçlar
Seviyene uygun okumayla pekiştir
Yeni kelimelerin kalıcı olmasının en hızlı yolu seviyene uygun metin okumaktır. Seviyene göre ücretsiz İngilizce kitaplar:
Bu sayfa İngilizce öğrenenler için kelime açıklaması içerir; hukuki tavsiye değildir.