Sanat Tarihi İngilizcesi: 100 Temel Terim ve Anlamları

Belirli bir dönemde benzer fikirleri, amaçları ya da üslubu paylaşan sanatçılardan oluşan grup ve bu sanatçıların ürettiği sanat; örneğin Empresyonizm ya da Kübizm.

Avrupa tarihinde, kabaca 14. ile 16. yüzyıllar arasında, Antik Yunan ve Roma kültürüne duyulan güçlü ilgiyle sanatın ve düşüncenin yenilendiği dönem.

1870'ler ve 1880'lerde Fransa'da gelişen; Monet, Renoir ve Morisot gibi ressamlarının ışığı, rengi ve geçip giden anları yakalamaya çalıştığı, sık sık açık havada resim yapılan sanat akımı.

İnsanları, nesneleri ya da yerleri gerçekçi biçimde göstermeye çalışmayan; bunun yerine biçimleri, renkleri, çizgileri ve izleri kullanarak etki yaratan sanat.

Kabaca 1860'lardan 1970'lere kadar, sanatçıların akademik geleneklerden koparak yeni üsluplar, konular ve malzemelerle deney yaptığı dönemde üretilen sanat.

19. yüzyılın ortasında Fransa'da Gustave Courbet'nin öncülüğünde gelişen, idealleştirilmiş ya da tarihi sahneler yerine sıradan insanları ve gündelik hayatı olduğu gibi gösteren akım.

Yaklaşık 1600-1750 yılları arasında Avrupa sanatında ve mimarisinde görülen; dram, hareket, güçlü ışık ve duyguyla tanınan üslup. Caravaggio, Rubens ve Bernini'nin eserleri tipik örneklerdir.

1907 civarında Pablo Picasso ve Georges Braque'ın başlattığı, nesneleri geometrik biçimlere ayıran ve aynı anda birden fazla bakış açısından gösteren sanat akımı.

1924'te Paris'te André Breton'un başlattığı; rüyaları, bilinçdışını ve imgelerin tuhaf bileşimlerini araştıran sanat ve edebiyat akımı.

Yaklaşık 12. yüzyıldan 15. yüzyıla kadar Avrupa sanatında ve mimarisinde görülen; sivri kemerli, yüksek pencereli ve vitraylı katedralleriyle tanınan üsluba ait.

18. yüzyılın sonlarından 19. yüzyılın ortalarına kadar sanatta, müzikte ve edebiyatta etkili olan; akıl ve kurallar yerine duyguya, hayal gücüne, vahşi doğaya ve bireye değer veren akım.

20. yüzyılın başında, en güçlü biçimde Almanya'da gelişen; sanatçıların dünyayı göründüğü gibi göstermek yerine duygularını anlatmak için biçimleri bozduğu ve yoğun renkler kullandığı akım.

1950'ler ve 1960'larda İngiltere ve ABD'de ortaya çıkan; reklamlardan, çizgi romanlardan, ünlüler kültüründen ve gündelik tüketim ürünlerinden alınan imgeleri kullanan akım.

Yeni ve deneysel olan, kabul görmüş kuralları sorgulayan sanatçılar, eserler ya da fikirler; kelime Fransızcada ordunun öncü birliği anlamına gelir.

Yaklaşık 1750-1830 yılları arasında Antik Yunan ve Roma sanatının sakin düzenini, net çizgilerini ve ahlaki temalarını yeniden canlandıran, kısmen Pompeii ve Herculaneum kazılarından ilham alan akım.

1880'lerde Empresyonizmden yola çıkıp daha güçlü bir yapıya, simgeciliğe ya da dışavurumculuğa yönelen Cézanne, Van Gogh, Gauguin ve Seurat gibi sanatçıların eserleri için kullanılan terim.

Bir sanat eserinde figürler, biçimler, renkler ve boş alanlar gibi ögelerin resim ya da mekan içinde düzenlenme biçimi.

Düz bir yüzeyde derinlik ve uzaklık etkisi yaratma yöntemi; örneğin paralel çizgilerin bir noktada birleştirilmesi ve uzaktaki nesnelerin daha küçük resmedilmesi.

Bir sanatçının bir eserde ya da kariyerinin bir döneminde kullandığı renklerin bütünü; aynı zamanda ressamın boyaları karıştırdığı düz levha.

Resimde izleyiciye en yakın görünen, genellikle alt kısımda yer alan bölüm; arkasındaki alanlara orta plan ve arka plan denir.

Bir eserin iki bölümü arasındaki belirgin fark; örneğin açık ile koyu, sıcak ile soğuk renkler ya da pürüzlü ile pürüzsüz yüzeyler arasındaki zıtlık.

Bir eserin yüzeyinin dokunulduğunda nasıl hissettirdiği ya da nasıl hissettireceği izlenimini verdiği; örneğin pürüzlü, pürüzsüz, kalın ya da yumuşak.

Figürlere üç boyutlu bir görünüm kazandırmak ve dramatik bir etki yaratmak için ışık ile karanlık arasında güçlü karşıtlıklar kullanılması; kelime İtalyancada ‘açık-koyu’ anlamına gelir.

Bir eserin ya da figürün bir parçasının başka bir parçaya veya bütüne göre büyüklüğü; örneğin başın bedene oranı.

Resimde, genellikle ufuk çizgisi üzerinde bulunan ve izleyiciden uzaklaşan paralel çizgilerin birleşiyormuş gibi göründüğü nokta.

Bir eserde izleyicinin gözünü ilk çeken ve dikkatini üzerinde tutan bölüm; genellikle kontrast, ışık, renk ya da çizgilerin yönüyle oluşturulur.

İzleyiciye doğru uzanan bir nesneyi ya da vücut parçasını daha kısa göstererek resmin derinliğinden dışarı çıkıyormuş gibi görünmesini sağlayan çizim tekniği.

Tuval, ahşap ya da duvar gibi bir yüzeye boya sürülerek yapılan resim; aynı zamanda bu tür resimler yapma sanatı ya da uğraşı.

Belirli bir kişiyi, genellikle yüzünü göstererek betimleyen ve onun kişiliği ya da toplumsal konumu hakkında bir şey anlatan resim, desen, fotoğraf ya da heykel.

Ana konusu dağlar, tarlalar, nehirler ya da gökyüzü gibi doğal manzaralar olan resim veya desen; aynı zamanda bu tür resimlerin oluşturduğu tür.

Meyve, çiçek, vazo, kitap ya da av hayvanı gibi hareketsiz nesnelerin sanatçı tarafından düzenlenerek resmedildiği resim ya da desen.

Kurşun kalem, mürekkepli kalem, füzen ya da tebeşirle, ağırlıklı olarak çizgilerle yapılan resim; aynı zamanda bu tür resimler yapma becerisi ya da uğraşı.

Bir fikri ya da sahneyi kaydeden, çoğu zaman daha büyük ve bitmiş bir esere hazırlık için yapılan hızlı ve kaba çizim ya da resim.

Fırçanın bıraktığı tek bir iz ya da sanatçının boyayı sürerken bıraktığı görünür iz; düz ve neredeyse görünmez olabileceği gibi kalın ve dışavurumcu da olabilir.

Sanatçının, genellikle aynaya ya da bir fotoğrafa bakarak kendi kendini betimlediği portre.

Duvar ya da tavanlara, taze ve yaş kireç sıva üzerine su bazlı pigmentlerle resim yapma tekniği; sıva kurudukça renkler duvarın bir parçası haline gelir. Aynı zamanda bu teknikle yapılmış resim.

Bir atölyede poz veren, çoğu zaman çıplak bir canlı modelden insan figürü çizmek; aynı zamanda bu çalışmanın yapıldığı ders.

Özellikle İran, Osmanlı ve Orta Çağ Avrupası kitaplarında olduğu gibi bir el yazmasını resimlemek için yapılan küçük ve ayrıntılı resim; aynı zamanda çok küçük boyutlu portre.

Yan yana yerleştirilmiş üç panodan oluşan, çoğu zaman yan panoların ortadakinin üzerine kapanabilmesi için menteşeyle bağlanan eser; Orta Çağ ve Rönesans sunak resimlerinin tipik biçimi.

Taş, metal, ahşap ya da kil gibi malzemelerin oyulması, biçimlendirilmesi, dökülmesi ya da bir araya getirilmesiyle yapılan üç boyutlu sanat eseri; aynı zamanda bu eserleri yapma sanatı.

Oyulup cilalanabilen, çoğu zaman beyaz ya da renkli damarlı, sert bir taş; antik çağlardan beri heykel ve yapılarda kullanılır.

Çoğunlukla bakır ve kalaydan oluşan, eritilip kalıplara dökülerek heykel yapımında kullanılan sert metal alaşımı; aynı zamanda bu metalden yapılmış heykel.

Figürlerin ya da biçimlerin düz bir zeminden taşarak yükseldiği heykel türü; tapınak duvarlarındaki, sikkelerdeki ya da lahitlerdeki oyma figürler gibi.

Taş, ahşap ya da fildişi gibi katı bir bloktan malzeme kesip çıkararak heykel ya da bezeme yapmak.

Bir insanı ya da hayvanı gösteren, genellikle gerçek boyutta veya daha büyük, kendi başına duran, çoğu zaman taş ya da metalden yapılıp kamusal bir alana yerleştirilen heykel.

Sıvı haldeki metali, alçıyı ya da reçineyi bir kalıba döküp sertleşmesini bekleyerek heykel yapmak; isim olarak bu yolla yapılmış nesne.

Bir kişinin başını ve boynunu, genellikle omuzları ve göğsünün üst kısmıyla birlikte gösteren heykel.

Genellikle pamuk ya da ketenden dokunan, ahşap bir çerçeveye gerilerek üzerine resim yapılan sağlam kumaş; aynı zamanda bu yüzeye yapılmış resim.

Pigmentlerin kuruyan bir yağla, genellikle keten tohumu yağıyla karıştırılmasıyla elde edilen boya; yavaş kuruduğu için renkleri harmanlamaya ve katman katman çalışmaya imkan verir.

Suyla karıştırılıp kağıt üzerinde kullanılan, ince ve saydam renk katmanları veren boya; aynı zamanda bu boyayla yapılmış resim.

Sanatçının eseri yaparken kullandığı malzeme ya da teknik; örneğin yağlı boya, bronz, video ya da fotoğraf. Ayrıca boyanın kıvamını ve davranışını değiştirmek için ona katılan sıvı.

Plastik esaslı bir bağlayıcıyla yapılan, suyla inceltilebilen ama kuruduğunda suya dayanıklı hale gelen, hızlı kuruyan su bazlı boya.

Mineral, bitki, böcek ya da kimyasallardan elde edilen; yağ, yumurta ya da zamk gibi bir bağlayıcıyla karıştırıldığında boyaya rengini veren renkli toz.

Yakılmış ahşaptan yapılan, çubuk ya da kalem halinde kullanılan siyah çizim malzemesi; kolayca dağıtılıp silinebilen yumuşak ve koyu çizgiler bırakır.

Metal levha, ahşap kalıp ya da elek gibi hazırlanmış bir yüzeydeki mürekkebin kağıda aktarılmasıyla, birden çok baskısı alınabilen imgeler üretme sanatı.

Tek bir eserde birden fazla malzeme ya da tekniğin bir arada kullanılması; örneğin boya, kolaj, fotoğraf, kumaş ve buluntu nesneler.

Tessera adı verilen küçük renkli taş, cam ya da seramik parçalarının sıva veya harç içine yerleştirilmesiyle yapılan resim ya da desen.

Pigmentlerin yumurta sarısı ve suyla karıştırılmasıyla yapılan boya; çabuk kurur, mat ve dayanıklı bir yüzey oluşturur ve yağlı boyadan önce Avrupa'da ahşap pano resminin başlıca tekniğiydi.

Bir sanatçının ürettiği ve sanat olarak kabul edilen resim, heykel, desen, fotoğraf, enstalasyon ya da başka herhangi bir yapıt.

Bir eseri biçimleri, renkleri, tekniği ve konularıyla belirli bir sanatçıya, gruba, yere ya da döneme bağlayan kendine özgü görünüş.

Olağanüstü nitelikte bir sanat eseri ya da bir sanatçının en iyi işi; kökeninde, bir zanaatkarın loncada usta olarak kabul edilmek için yaptığı eser.

Bir kişiyi, sahneyi ya da düşünceyi resim, heykel veya başka bir sanat eseriyle göstermek.

Bir sanat eserinin gösterdiği ya da ele aldığı şey; örneğin bir savaş, bir meyve tabağı, bir mit ya da toplumsal bir sorun. Eserin nasıl yapıldığından ayrı olarak neyi anlattığıdır.

Sanat eserlerindeki simgelerin, figürlerin ve temaların, bunların kendi dönemindeki insanlar için ne anlama geldiğiyle birlikte incelenmesi; aynı zamanda belirli bir konuya bağlı imgelerin bütünü.

Nesnelerin, renklerin, hayvanların ya da figürlerin düşünceleri veya nitelikleri temsil etmesi için kullanılması; örneğin köpeğin sadakati, kafatasının ölümü simgelemesi.

Güzellikle ve bir şeyin nasıl göründüğü ve deneyimlendiğiyle ilgili; isim olarak bir sanatçının ya da grubun kendine özgü görünüşü veya sanat anlayışı.

İnsanları, hayvanları ya da nesneleri, sadeleştirilmiş veya bozulmuş olsalar bile tanınabilir biçimde gösteren; soyutun karşıtı.

Bir eserin üslup, belge ya da bilimsel testler gibi kanıtlara dayanarak belirli bir sanatçı, yer ya da dönem tarafından yapıldığını söylemek.

Bir sanat eserinin güçlü ve zayıf yönlerinin ayrıntılı olarak tartışılması; sanat okullarında öğrencilerin işlerini gösterip hocalarından ve sınıf arkadaşlarından geri bildirim aldığı oturum.

Bir eserde ya da birçok eserde tekrarlanan biçim, imge veya tema; örneğin bir kumaş desenindeki çiçek ya da bir sanatçının resimlerinde sürekli karşımıza çıkan bir simge.

Bir sanatçının hayatı boyunca ürettiği eserlerin bir bütün olarak ele alınan toplamı.

İki ya da daha fazla farklı şeyi, aralarındaki farklar veya bağlantılar belirginleşsin diye yan yana koymak.

Bir müzede, galeride ya da başka bir mekanda belirli bir süre ya da kalıcı olarak düzenlenen, eserlerin veya nesnelerin halka açık gösterimi.

Sanat eserlerinin halka gösterildiği oda ya da bina; ayrıca temsil ettiği sanatçıların eserlerini sergileyen ve satan özel işletme.

Sergiler için eserleri seçip düzenleyen ya da bir müzenin koleksiyonundan sorumlu olup onu araştıran kişi.

Sanat eserlerini ya da nesneleri bir müzede veya galeride halka göstermek; isim olarak sergilenen nesne ya da eser.

Bir müzede, galeride ya da mağazada insanların görebileceği şekilde sergilenmekte olan.

Bir müzenin sahip olduğu ve uzun süre elinde tuttuğu eserler ve nesneler; geçici sergiler için ödünç alınan eserlerin karşıtı.

Bir sanatçının tüm kariyerinden ya da kariyerinin uzun bir döneminden eserleri, genellikle kronolojik sırayla gösteren kapsamlı sergi.

Hasar görmüş ya da yıpranmış bir sanat eserini veya yapıyı onarmak ve özgün görünümüne yaklaştırmak için yapılan çalışma; örneğin temizleme ya da eksik kısımları tamamlama.

Bir sergi, koleksiyon ya da etkinlik için eserleri seçmek, düzenlemek ve sunmak; temaya, sıralamaya ve eserlerin nasıl sergileneceğine karar vermek.

Sanat eserlerinin ve nesnelerin bozulmasını yavaşlatmak ve onları gelecek için sağlam tutmak amacıyla bilimsel inceleme, özenli müdahale ve ışık, nem ve sıcaklık denetimiyle yapılan profesyonel bakım.

Bir müzenin ya da koleksiyoncunun, genellikle bir sergi için, bir eseri belirli bir süreliğine başka bir kuruma ödünç vermesi; aynı zamanda ödünç verilen eser.

Sanat eserlerinin ya da başka nesnelerin en yüksek fiyatı teklif eden kişiye satıldığı açık satış.

Sanat eserlerini ya da başka nesneleri, çoğu zaman uzun yıllar boyunca ve belirli bir tema etrafında satın alıp saklayan kişi ya da kurum.

Bir sanat eserinin yapıldığından bu yana kimlerin elinde bulunduğunu gösteren belgelenmiş geçmiş; eserin gerçek olduğunu ve yasal yollarla edinildiğini göstermek için kullanılır.

Bir sanatçıdan belirli bir eseri yapmasının ücret karşılığında resmi olarak istenmesi; aynı zamanda bu yolla yapılmış eser. Fiil olarak böyle bir eseri sipariş etmek.

Sanatçıları genellikle eser siparişi vererek ya da düzenli maddi destek sağlayarak destekleyen kişi veya kurum; tarihte çoğu zaman bir hükümdar, kilise ya da varlıklı bir aile.

Sanat eserlerini ticari amaçla alıp satan, çoğu zaman bir galeri işleten ve belirli sanatçıları temsil eden kişi ya da şirket.

Bir müzayedede satışa sunulan ve katalogda bir numara verilen tek bir parça ya da birlikte satılan parçalar grubu.

Alıcıları aldatmak amacıyla başka bir sanatçının ya da dönemin gerçek eseri gibi görünecek şekilde yapılmış eser; aynı zamanda böyle eserler üretme suçu.

Günümüzün sanatı; genellikle 1960'lar ya da 1970'lerden bugüne yapılan, sık sık yeni teknikler, fikirler ve sergileme biçimleri kullanan eserler için kullanılır.

Belirli bir mekan için yapılan, çoğu zaman bütün bir odayı dolduran ve ziyaretçilerin içine girerek ya da etrafında dolaşarak yalnızca gözleriyle değil başka duyularıyla da deneyimlediği sanat eseri.

Eserin ardındaki fikrin ya da kavramın, eserin nasıl göründüğünden ya da ne kadar ustalıkla yapıldığından daha önemli olduğu sanat; esas olarak 1960'larda ve 1970'lerde gelişti.

Eserin bir nesne değil, sanatçının izleyici önünde canlı olarak gerçekleştirdiği ya da kayda alınan eylemlerin kendisi olduğu sanat.

Sanatçıların eserlerinin neyle ilgili olduğunu, nasıl ve neden üretildiğini anlattıkları; çoğunlukla sergiler, başvurular ve web siteleri için yazılan kısa metin.

Aynı kentte iki yılda bir düzenlenen kapsamlı uluslararası çağdaş sanat sergisi; Venedik, São Paulo ve İstanbul'dakiler gibi.

Belirli bir yer için yapılan ve o yerin tarihine, mimarisine ya da çevresine dayanan; başka bir yere taşınırsa anlamını yitirecek olan.

Bir sanatçının seçip çok az değiştirerek ya da hiç değiştirmeden sanat eseri olarak sunduğu sıradan, fabrika üretimi nesne; bu fikri 1910'larda Marcel Duchamp ortaya attı.

Duvar resimleri, şablon çalışmaları, çıkartmalar ve duvara yapıştırılan afişler gibi, kamusal açık alanlarda, çoğu zaman resmi izin alınmadan yapılan sanat.