Grafik Tasarım İngilizcesi: 100 Temel Terim ve Anlamları

Metnin kolay okunması ve doğru görünmesi için harflerin seçilmesi ve düzenlenmesi sanatı ve becerisi: yazı karakteri, punto, aralık ve satır uzunluğu seçimlerinin tamamı.

Aynı üslubu paylaşan harf, rakam ve sembollerden oluşan belirli bir tasarım; örneğin Helvetica, Garamond ya da Futura. Genellikle farklı kalınlık ve stillerde sunulur.

Bir yazı karakterinin belirli bir stili ve kalınlığı, örneğin Arial Bold; genellikle bilgisayara yüklenen bir dosya olarak saklanır. Günlük konuşmada çoğunlukla yazı karakterinin kendisi anlamında kullanılır.

Boşlukların göze eşit görünmesi için iki belirli harf arasındaki mesafenin ayarlanması; örneğin “AVENUE” kelimesinde A ile V'nin birbirine yaklaştırılması.

Metin satırları arasındaki dikey mesafe; bir taban çizgisinden bir sonrakine ölçülür. Adını, eski matbaacıların metal harf satırları arasına koyduğu kurşun şeritlerden alır.

Times ya da Garamond'da olduğu gibi, harf çizgilerinin uçlarındaki küçük çıkıntı ya da ayak. Bu ayrıntılara sahip yazı karakterlerine de serif denir.

Harf uçlarında tırnak adı verilen küçük çıkıntıları olmayan harfleri tanımlar; Helvetica, Arial ya da Futura gibi. Bu tür karakterler çoğunlukla temiz ve modern görünür.

Bir kelime, satır ya da paragrafın tamamında harfler arasındaki genel aralık; metni daha ferah ya da daha sıkı göstermek için eşit biçimde ayarlanır.

Bir fontun çizgilerinin ne kadar kalın ya da ince olduğu; thin ve light'tan regular ve medium'a, oradan bold ve black'e kadar uzanır.

Bir reklamın, makalenin, afişin ya da web sayfasının üst kısmında yer alan, ilk önce dikkat çekmek için yazılıp tasarlanan büyük ana metin satırı.

Bir tasarımdaki ana ve daha uzun metin; örneğin bir broşürdeki ya da makaledeki paragraflar. Başlık, görsel altı yazısı gibi kısa metinlerden ayrılır.

Aynı tasarımı paylaşan ama kalınlık, genişlik ya da stil bakımından farklılaşan fontlar grubu; örneğin Roboto Light, Roboto Regular, Roboto Bold ve Roboto Italic.

Bir yazı karakterindeki x gibi küçük harflerin yüksekliği; taban çizgisinden ölçülür ve “h” ya da “p” harflerindeki gibi yukarı veya aşağı uzanan kısımları kapsamaz.

Harflerin çoğunun üzerine oturduğu görünmez çizgi. “g” ve “p” gibi harfler bu çizginin altına uzanır; satır aralığı da bir taban çizgisinden diğerine ölçülür.

Tek tek harflerin ve kelimelerin ne kadar kolay tanınabildiği; yazı karakterinin tasarımına, boyutuna, kontrasta ve okuma koşullarına bağlıdır.

Bir paragrafın tek başına kalmış çok kısa son satırı; özellikle yeni bir sütunun ya da sayfanın en üstüne düştüğünde dağınık görünür ve okuma akışını bozar.

Camgöbeği (cyan), macenta, sarı (yellow) ve siyah (key): renkli baskıların çoğunda kullanılan dört mürekkep rengi. Bu renklerin küçük noktalar halinde karışmasıyla basılı renklerin tamamı elde edilir.

Kırmızı, yeşil ve mavi: ekranların her rengi göstermek için karıştırdığı üç ışık rengi. Web siteleri, uygulamalar, sosyal medya ve video için kullanılan renk modudur.

Bir proje ya da marka için seçilen sınırlı renk grubu; tüm tasarımların tutarlı görünmesi için genellikle ana renkler, destek renkleri ve nötr renklerden oluşur.

# işaretiyle başlayan, #E63946 gibi altı karakterli kod; bir ekran renginin kırmızı, yeşil ve mavi değerlerini on altılık sayılarla tanımlar.

Bir rengin ne kadar açık, koyu ya da canlı olduğundan bağımsız olarak ait olduğu temel renk ailesi; kırmızı, mavi ya da yeşil gibi.

Bir rengin ne kadar güçlü ya da saf olduğu. Yüksek doygunluk parlak, yoğun renkler verir; düşük doygunluk renkleri daha yumuşak, grimsi ya da soluk gösterir.

Renk çemberinde birbirinin tam karşısında yer alan iki renk; mavi ile turuncu ya da kırmızı ile yeşil gibi. Yan yana kullanıldıklarında güçlü bir kontrast ve enerji yaratırlar.

Kırmızı, turuncu, sarı, yeşil, mavi ve mor gibi renkleri sırayla gösteren daire; renklerin birbiriyle ilişkisini açıklamak ve renk şemaları oluşturmak için kullanılır.

Bir rengin beyaz eklenerek elde edilen daha açık hali; baskıda ise mürekkebin belirli bir yüzdesi kullanılarak oluşturulur, örneğin marka mavisinin %20'lik açık tonu.

Bir şekil ya da arka plan boyunca bir renkten diğerine veya bir renkten şeffaflığa doğru yumuşak geçiş.

CMYK noktalarından oluşturulmak yerine tek ve düz bir renk olarak basılan özel karışımlı mürekkep; tam marka renkleri, metalik ve neon renkler için kullanılır. En bilinen sistem Pantone'dur.

Bir dosyaya ya da cihaza eklenen ve renklerin nasıl gösterileceğini veya basılacağını tanımlayan küçük veri seti; renklerin ekranlar, programlar ve baskı makineleri arasında tutarlı kalmasına yardım eder.

Metin, görsel ve diğer öğelerin bir sayfa, ekran ya da afiş üzerinde boyutları, konumları ve aralarındaki boşluklarla birlikte nasıl yerleştirildiği.

Tasarımcıların öğeleri tutarlı biçimde yerleştirmek için kullandığı, sütun, satır ve kenar boşluklarından oluşan görünmez yapı; böylece bir kitabın, web sitesinin ya da kampanyanın sayfaları düzenli ve birbiriyle bağlantılı görünür.

İçerik ile sayfanın ya da ekranın kenarları arasındaki boş alan. İçeriği çerçeveler ve önemli metinleri kağıdın kesildiği ya da ciltlendiği yerden uzak tutar.

Yeni tasarımların hızlı ve tutarlı biçimde üretilmesi için tekrar tekrar kullanılan, sabit sayfa düzeni, stiller ve yer tutucular içeren hazır dosya; örneğin sunum ya da sosyal medya şablonu.

Bir griddeki iki sütun arasındaki boşluk ya da bir kitap veya dergide sayfaların cilt yerinde birleştiği iç kenar boşluğu.

Bir tasarımda ya da resimde şekillerin, görsellerin, metnin ve boşluğun genel yerleşimi; bunların gözü yönlendirmek ve bir his yaratmak için nasıl birlikte çalıştığı.

Bir kitap, dergi ya da broşür açıldığında karşı karşıya duran ve tek bir geniş sayfa düzeni olarak birlikte tasarlanıp görülen iki sayfa.

Bir görseli ya da sayfa düzenini üçe üçlük bir ızgaraya bölen ve önemli öğeleri merkeze değil, çizgilerin üzerine ya da kesişim noktalarına yerleştirmeyi öneren kompozisyon ilkesi.

Bir tasarımda öğelerin etrafında ve arasında kalan boş alanlar. Beyaz olması gerekmez; tasarımın nefes alması ve içeriğin daha kolay okunması için boş bırakılan her alandır.

İnsanların bir tasarımın parçalarını hangi sırayla fark edip okuduğu; en önemli mesajın ilk görülmesi için boyut, renk, kontrast, konum ve boşlukla oluşturulur.

Öğeler arasındaki belirgin fark; örneğin koyu ve açık, büyük ve küçük ya da kalın ve ince. Dikkat çekmek, metin ve şekilleri kolay görülür kılmak için kullanılır.

Öğelerin birbirine ya da bir kenara göre nasıl sıralandığı; örneğin metnin sola dayalı, ortalı ya da iki yana yaslı dizilmesi. Tasarımın düzenli ve bütünlüklü görünmesine yardım eder.

Öğelerin görsel ağırlığının bir tasarım içinde dağılımı; tasarımın dengeli ve oturmuş hissettirmesini sağlar. Denge, birbirinin aynası gibi iki yarımla simetrik ya da asimetrik olabilir.

Bir tasarımda gözü ilk çeken ve dikkati üzerinde tutan bölüm; çoğunlukla boyut, renk, kontrast ya da konumla oluşturulur.

Birbiriyle ilişkili öğelerin yakın, ilişkisiz öğelerin ise daha uzak yerleştirilmesi gerektiğini söyleyen tasarım ilkesi; okur neyin birbirine ait olduğunu bir bakışta anlar.

Bir öğenin diğer öğelere ya da tasarımın bütününe göre boyutu. Ölçeği değiştirmek kontrast, etki ve net bir önem sırası yaratır.

Bir şirketi, ürünü ya da kurumu tanımlayan ve onun ürettiği her şeyde yer alan tasarlanmış simge, kelime ya da ikisinin birleşimi.

Bir markayı tanınır kılan tüm görsel öğeler; logo, renkler, yazı karakterleri, görseller ve grafik üslup gibi unsurların tutarlı biçimde birlikte kullanılması.

Bir markanın logosunun, renklerinin, yazı karakterlerinin, görsellerinin ve dilinin nasıl doğru kullanılacağını açıklayan belge; markayla çalışan herkesin tutarlı tasarımlar üretmesini sağlar.

Ayrı bir simge olmadan yalnızca marka adının özgün bir biçimde yazılmasından oluşan logo; birçok moda, teknoloji ve medya markasında olduğu gibi.

Bir logonun marka adı olmadan kalan simge ya da grafik kısmı; insanlar tarafından tanındıktan sonra tek başına, örneğin uygulama ikonu olarak kullanılabilir.

Bir şirketin ya da ürünün logosu, renkleri, adı ya da üslubu gibi marka kimliği öğelerini insanların onu yeni bir şekilde görmesi için değiştirmek.

Bir logonun etrafında, metinlerin, görsellerin ve sayfa kenarlarının onu sıkıştırmaması için bırakılması gereken en küçük boş alan. Kılavuzlar bu alanı çoğunlukla logonun bir parçasını ölçü birimi olarak kullanarak tanımlar.

Bir markanın görünümüne, diline ve kurallarına uygun. Markayla uyuşmayan tasarımlar için off-brand denir.

Son sayfa boyutunun dışına taşan, genellikle 3 mm'lik fazladan görsel ya da arka plan alanı; basılan tabaka kesildiğinde kenarda beyaz bir çizgi kalmamasını sağlar.

Asıl baskı başlamadan önce tasarımcı ve müşterinin hatalar ve renk açısından dikkatle kontrol ettiği, kağıt üzerinde ya da PDF olarak hazırlanmış deneme versiyonu.

Matbaanın şartlarını karşılayan ve doğrudan baskıya gönderilebilen son dosyayı tanımlar; ölçü, taşma payı, renk modu, görsel çözünürlüğü ve fontlar doğru olmalıdır.

Tabakanın köşelerine, tasarımın dışına basılan ve matbaaya kağıdın son boyuta tam olarak nereden kesileceğini gösteren ince çizgiler.

Mürekkebin metal kalıplardan kauçuk kaplı bir silindire, oradan da kağıda aktarıldığı yaygın ticari baskı yöntemi. Yüksek adetlerde maliyet açısından avantajlıdır.

Basılı bir iş için kullanılan kağıt ya da kartonun türü; gramajı, kalınlığı, yüzeyi (kuşe ya da kuşe olmayan) ve rengiyle tanımlanır.

Basılı bir işin kesildikten sonraki son ölçüsü; örneğin A5 bir el ilanı için 148 × 210 mm. Taşma payı bu ölçüye dahil değildir.

%100 siyah mürekkebe bir miktar camgöbeği, macenta ve sarı eklenerek elde edilen daha derin basılı siyah; küçük metinler için değil, büyük koyu alanlar için kullanılır.

Bir mürekkebi, alttaki renkte boşluk bırakmadan doğrudan başka bir mürekkebin üzerine basmak. Siyah metinler, çevrelerinde beyaz boşluk oluşmaması için çoğunlukla üst baskıya ayarlanır.

Kalıp (die) adı verilen keskin çelik bir bıçakla kağıt ya da kartondan kesilen özel şekil; ambalajlarda, farklı kartvizitlerde, kapaklardaki pencerelerde ve etiketlerde kullanılır.

Basılı bir işe görünümünü ya da dokusunu değiştirmek için uygulanan işlem; mat ya da parlak selefon, kısmi lak, yaldız ya da kabartma gibi.

Metrekare başına gram: kağıdın ya da kartonun ağırlığı. Sayı arttıkça kağıt genellikle kalınlaşır; örneğin ofis kağıdı 80 g/m², kartvizitler ise 350 g/m² civarındadır.

Dijital bir görseldeki ayrıntı miktarı; görselin kaç pikselden oluştuğuyla ya da bir inçe kaç piksel veya nokta sığdığıyla ifade edilir. Baskı için genellikle son boyutta yaklaşık 300 dpi gerekir.

Piksellerden değil, matematiksel olarak tanımlanmış nokta, çizgi ve eğrilerden oluşan görsel; bu yüzden kalite kaybı olmadan her boyuta ölçeklenebilir. Logolar ve ikonlar genellikle vektörel grafiktir.

Fotoğraf gibi, piksel adı verilen küçük renkli karelerden oluşan bir ızgaradan meydana gelen dijital görsel. Çözünürlüğü sabittir; bu yüzden fazla büyütüldüğünde kalitesi düşer.

Dots per inch, yani inç başına nokta: bir inçe kaç mürekkep noktası sığdığını gösteren baskı çözünürlüğü ölçüsü. Keskin basılı görseller için son boyutta yaklaşık 300 dpi genel standarttır.

Portable Network Graphics: kaliteyi tam olarak koruyan ve şeffaf arka planı destekleyen raster görsel formatı; çoğunlukla logolar, ikonlar ve ekran grafikleri için kullanılır.

Bazı ayrıntıları atarak dosya boyutunu küçülten, fotoğraflar için çok yaygın raster görsel formatı. Şeffaflığı desteklemez ve tekrar tekrar kaydedildikçe kalitesi düşer.

Dijital bir görseldeki ya da ekrandaki en küçük tekil renk noktası. Raster görseller bir ızgarada dizilmiş binlerce, hatta milyonlarca pikselden oluşur.

Genellikle düşük çözünürlüklü bir dosyanın fazla büyütülmesi nedeniyle kare piksellerin ve tırtıklı kenarların görünür hale geldiği görseli tanımlar.

Scalable Vector Graphics: her boyutta keskin kalan, web için geliştirilmiş vektörel dosya formatı; web sitelerinde ve uygulamalarda logolar, ikonlar ve sade illüstrasyonlar için sık kullanılır.

Kendi fotoğraf çekiminizi düzenlemek yerine çevrimiçi bir kütüphaneden lisansını aldığınız hazır fotoğraf. Lisans, fotoğrafın nasıl ve nerede kullanılabileceğini belirler.

Bir görselin ya da başka bir dosyanın boyutunu küçültme işlemi. Kayıplı sıkıştırma JPEG'de olduğu gibi bazı ayrıntıları atar; kayıpsız sıkıştırma ise PNG'de olduğu gibi hepsini korur.

Bir görselin ya da ekranın genişliği ile yüksekliği arasındaki oran; 16:9, 1:1 ya da 4:5 gibi iki sayıyla yazılır.

Bir tasarım dosyasında, şeffaf tabakalar gibi diğerlerinin üzerine yığılan ve kendi öğelerini barındıran seviye; böylece her parça ayrı ayrı düzenlenebilir, gizlenebilir ya da taşınabilir.

Bir tasarımın, yazdırılabilmesi, paylaşılabilmesi ya da internette kullanılabilmesi için programdan PDF, PNG ya da JPEG gibi başka bir dosya formatında kopyasını kaydetmek.

Özellikle Illustrator ve benzeri araçlarda, bir tasarım dosyasının içindeki sayfa benzeri ayrı alan; böylece tek bir dosya tasarımın birden fazla boyutunu ya da versiyonunu barındırabilir.

Tasarım programlarında bağlantı noktaları yerleştirip tutamaçları sürükleyerek hassas düz çizgiler ve yumuşak eğriler oluşturan çizim aracı.

Bir şekli ya da katmanı kullanarak başka bir görselin veya nesnenin yalnızca bir kısmını gösteren, şeklin dışında kalan her şeyi silmeden gizleyen program özelliği.

Bir öğenin ne kadar katı ya da ne kadar saydam olduğu; genellikle yüzde olarak ayarlanır: %100 tamamen katı, %0 ise görünmez demektir.

Bir şeklin, yolun ya da metnin kenarı boyunca çizilen, kendi rengi ve kalınlığı olan dış çizgi. Şeklin içindeki renge ise dolgu (fill) denir.

Vektörel bir yolun şeklini belirleyen noktalardan biri. Bağlantı noktasına bağlı tutamaçlar eğrinin nasıl büküleceğini kontrol eder.

Düzenlenebilir canlı metni vektörel şekillere dönüştürmek; böylece dosya, font yüklü olmayan bir bilgisayarda da doğru görünür. Metin artık yazı olarak düzenlenemez.

Bir sayfa düzeni dosyasını bağlı tüm görseller ve fontlarla birlikte tek bir klasörde toplamak; böylece başka bir tasarımcı ya da matbaa eksik dosya olmadan açıp basabilir.

Bir tasarım projesinin neyi başarması gerektiğini açıklayan kısa belge: amaç, hedef kitle, mesaj, teslim edilecek işler, bütçe, teslim tarihi ve tasarımcının uyması gereken kurallar.

Bir tasarımın gerçek hayatta nasıl görüneceğini gösteren gerçekçi görsel ya da model; örneğin bir logonun tabelada ya da bir etiketin şişe üzerinde gösterilmesi. Daha çok sunumlarda kullanılır.

Müşterinin, sanat yönetmeninin ya da bir iş arkadaşının bir tasarım hakkındaki yorum ve görüşleri; tasarımcıya neyin işe yaradığını ve neyin değişmesi gerektiğini anlatır.

Geri bildirimden sonra bir tasarımda yapılan değişiklik ya da bu değişiklikleri içeren yeni versiyon. Sözleşmeler çoğunlukla revizyon turu sayısını sınırlar.

Bir projenin başında, tasarımın görsel yönünü ve vermek istediği hissi göstermek için bir araya getirilen görsel, renk, doku ve yazı örnekleri derlemesi.

Bir tasarımın arkasındaki ana fikir ve bu fikrin müşteriye gösterilen ilk versiyonlarından biri; tasarımın brife nasıl yanıt verdiğini açıklar.

Tasarımcının proje sonunda teslim etmeyi kabul ettiği belirli dosya ve işler; örneğin logo dosyaları, baskıya hazır PDF ya da bir dizi sosyal medya paylaşımı.

Bir tasarıma, provaya ya da projenin bir aşamasına son onayı vermek; böylece iş üretime ya da bir sonraki adıma geçebilir.

Bir tasarımcının en iyi işlerinden yapılmış seçki; genellikle kısa proje açıklamalarıyla birlikte iş başvurusu yapmak, müşteri kazanmak ya da tasarım okullarına girmek için kullanılır.

Bir projenin ya da kampanyanın görsel üslubuna karar veren, tasarımcıları, fotoğrafçıları ve illüstratörleri yönlendiren ve işin fikre uygun olmasını sağlayan kıdemli yaratıcı kişi.

Bir tasarımın düzenlenebilir orijinal çalışma dosyaları; örneğin AI, PSD, INDD ya da Figma dosyaları. PDF ya da PNG gibi dışa aktarılmış son dosyalardan farklıdır.

Yeni bir müşteri ya da proje kazanmak için, çoğunlukla başka ajans veya stüdyolarla rekabet içinde yapılan fikir sunumu.

Müşterinin küçük talepler eklemeye devam etmesiyle bir projenin, ek süre ya da bütçe verilmeden, başta anlaşılan kapsamın ötesine yavaş yavaş genişlemesi.

Bir tasarımın ya da öğenin daha dikkat çekici olmasını isteyen, çok yaygın ama belirsiz bir talep; genellikle tam olarak neyin değişmesi gerektiği söylenmez.