Uprising ne demek?
Tarihte anlamı, Türkçe karşılığı ve örnek cümleler
Uprising, tarihte ayaklanma, isyan anlamına gelir.
Genellikle belirli bir bölge ya da şehirde, çoğu zaman az sayıda silahla bir grubun iktidardakilere karşı ayağa kalktığı direniş eylemi.
English: An act of resistance in which a group of people rise up against those in power, usually in a particular region or city and often with few weapons.
Nerede ve nasıl kullanılır?
Ayaklanmalar patlak verir (break out), yayılır ve bastırılır (crushed, suppressed, put down). Revolt ve rebellion yakın anlamlıdır; revolution ise genellikle tüm düzeni değiştiren daha köklü bir dönüşümü anlatır. Fiil hali rise up'tır: The peasants rose up against the new tax (Köylüler yeni vergiye karşı ayaklandı).
Örnek cümleler
The uprising spread quickly from the capital to the provinces.
Ayaklanma başkentten taşraya hızla yayıldı.
Spartacus led a slave uprising against Rome in 73 BC.
Spartaküs MÖ 73'te Roma'ya karşı bir köle ayaklanmasına önderlik etti.
Sık kullanılan kalıplar
- an armed uprising
- a popular uprising
- crush an uprising
- lead an uprising
- a peasant uprising
İlgili terimler
Aynı konudan: Devrimler ve Siyasi Dönüşüm
Seviyene uygun okumayla pekiştir
Yeni kelimelerin kalıcı olmasının en hızlı yolu seviyene uygun metin okumaktır. Seviyene göre ücretsiz İngilizce kitaplar: